aydın teker etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
aydın teker etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

23 Eylül 2024 Pazartesi

23 EYLÜL



1962 hanna-barbera'nı jetgiller çizgi filmi yayınlanmaya başlamış

1990 londra'da wyndham's theatre'da luigi pirandello'nun henry IV oyununu seyrettim; başrolde richard harris oynuyordu

1993 istanbul beşiktaş inönü stadyumunda michael jackson konserine gittim

1997 dünyanın en iyi baritonlarından, erken aramızdan ayrılan dmitri hvorostovsky'i ilk defa canlı dinledim, konser istanbul atatürk kültür merkezi büyük salondaydı

2007 lütfi kırdar kongre merkezi'nde aydın teker'in akabı adlı işini seyrettim

2009 modern family adlı sitcom dizisi yayınlanmaya başladı

2022 yıllardan beridir bir gösterilerini canlı seyretmek istediğim iki koreografın işlerini aynı akşam ard arda seanslarda bir salondan çıkıp diğerine koşturarak paris'te theatre national de chaillot'da seyrettim: oona doherty'nin navy blue ve sharon eyal - gai behar'ın chapter 3: the brutal journey of the heart

2023 hans werner henze'nin das floss der medusa adlı operasını berlin'de tempelhof hangar 1'de tobias kratzer rejisiyle deneyimledim; operanın tamamı dize kadar su dolu, devasa boyutlarda bir havuzun içinde sahnelendi; 100'ün üzerinde sanatçı görev aldı



24 Mayıs 2024 Cuma

24 MAYIS

1918: béla bartók'un tek operası olan mavi sakalın şatosu'nun dünya prömiyeri budapeşte'de kraliyet opera binası'nda gerçekleştirilmiş

1956 eurovision şarkı yarışması ilk defa, gran premio eurovisione della canzone europea adı altında lugano'da yapılmış; oylama gizli gerçekleşmiş, isviçreli lys assia'nın refrain adlı şarkısı kazanmış

1999 janusz visniewski rejisiyle düsseldorfer schauspiel topluluğundan goethe'in faust'unu taksim sahnesi'nde seyrettim

2008 aydın teker'in hars adlı gösterisini garajistanbul'da seyrettim

2014 pina bausch'un viktor adlı yapıtını wuppertal'de opernhaus barmen'de üst üste iki akşam seyrettim 

2019 pina bausch'un macbeth uyarlaması er nimmt sie an der hand und führt sie in das schloss, die anderen folgen adlı yapıtını wuppertal'de opernhaus barmen'de üst üste iki akşam seyrettim



21 Haziran 2023 Çarşamba

on soruluk sohbetler 89 : taldans (filiz sızanlı & mustafa kaplan)

© Tiago Moura

Dansın özü sizce nedir?
Filiz Sızanlı: Bedenin aracı olduğu imgeler dizgesi, yalnızlığın ötekinin dünyasında yankısı, eylemin algının belleğiyle ilişkisidir, kültürel ve toplumsal kodların metaforlarını taşır ve geçicidir.
Mustafa Kaplan: Bedenini keşfetmektir, kendini iyi hissetmektir, hayata katılmak ve bir ritüelin parçası olmaktır. Bugünün dans üretiminde, bedenin politik ifadesidir, bedenin özgürlüğüdür, matematiktir, fiziktir, dansla yeniyi yaratmaktır.

Sanatın dönüştürücü gücüne inanıyor musunuz? Nasıl? 
F.S.: Sanat dönüşme potansiyelini taşıdığı ölçüde, zamansız olma riskini alabildiği kadar dönüştürme gücü taşır. Bunu ne zaman ve nasıl yapacağı kestirilemez. Sanat bir araya getirdiği farklı dinamikler ve karşıtlıklar yoluyla iyileştirici olabilir.
M. K.: Sanat içinden çıktığı hayatı dönüştürmek ister, aynı zamanda sanat üreticisi olarak sizi de dönüştürür. Sanatın, tıpkı bilim gibi yaratırken hayatı anlamlandırma ve yeniden inşa etme sorumluluğu vardır ama bu her zaman istenilen yönde olmaz.

Bir iş üretirken hangi kaynaklardan beslenir, nelerden ilham alırsınız? Rüyalarınızın işlerinizde etkisi olur mu? 
F.S.: Şehir, şehrin bedeni, doğada kendi başıma yaptığım uzun yürüyüşler, bir arkadaşıma aklımdakileri aktarmak, yazmak, kızım Dea’ya yapmak istediğim şeyi tarif etmek. Rüyalar yaratım sürecinin sıkıntılı zamanlarında zihinsel kalıplardan özgürleşmeye açılan bir kapı olabiliyor. 
M. K.: Yaşadığım sokaktan, aldığım eğitimlerden, izlediğim, okuduğum farklı sanat eserlerinden, yeni bitirmiş olduğum bir projenin ardından ortaya çıkan sorulardan iş üretirken besleniyorum. Rüyaların iyileştirici gücü, zihni tazeleyici etkisi, meditasyon yapmak, bilinç akışı egzersizleri, kurduğum hayaller elbette proje üretimine katkı sağlıyor.

Eğer zaten halihazırda bir adı yoksa, üzerinde çalışmakta olduğunuz yapıta adını vermeye ne zaman karar verirsiniz?
F.S.: Üzerinde çalıştığımız bir projeye isim bulmak genellikle doğmamış bir çocuğa isim bulmaya benziyor. Üretim sürecinin başlarında geçici isimler kullanıyoruz, çünkü çalışırken ne olduğunu tarif etmek için de yararlı oluyor. Bazen yaklaşık on isim yazıp hangisi olabilir diye bakıyoruz. İş çıktığında zaten ismi ile geliyor.
M. K.: İlk yıllarda yaptığımız kısa koreografilerde, proje bittikten sonra bir isim ortaya çıkıyordu. Ortaklık yaptığımız Festivaller ya da tiyatrolar programlarında yazmak için, proje bitmeden bir isim istiyorlar, bu durumlarda çalışmanın ortalarında birkaç isim ortaya çıkmış oluyor. Projeyi Taldans ikilisi olarak yapıyorsak biraz daha zaman alıyor, projenin bitimine yakın bir isim ortaya çıkıyor. 

Sanatınızı etkilediğini düşündüğünüz biri veya bir sanatçı var mı, varsa kim?
F.S.: Maguy Marin, Pina Bausch, Mathilde Monnier, Steve Reich, Ayla ve Beklan Algan, Pier Paolo Pasolini, Ingmar Bergman, Gilles Deleuze, Yılmaz Güney…
M. K.: Bir sürü isim söyleyebilirim, biraz eksilterek söylersem, Beklan Algan, Ayla Algan, Aydın Teker, John Cage, Pina Bausch, Maguy Marin...

Söyleşinin geri kalan beş sorusunun cevabını merak ediyorsanız tıklayın.

1 Ekim 2012 Pazartesi

istanbul'da ekim

eskiden 1 ekim'i heyecanla beklerdim; sinema ve tiyatro sezonunun açıldığı tarihti. hazirandaki istanbul festivali bitmiş, bütün yaz geçmiş olurdu; sinema ve tiyatroya acıkmış olurdum..
o zamanlar 15 günde bir [dinamik bir periyodda] çıkan milliyet sanat'ın 1 ekim sayısı geleneksel olarak sezonunun oyunlarını, operalarını, etkinliklerini tanıtırdı.

şimdilerde 1 ekim'in öyle büyük bir anlamı, heyecanı kalmadı; alternatif tiyatrolar, alternatif mekanlar sezon açılışını eylül başına çektiler.. ama yine de; uzun zamandır ekim ayının sanat takvimi kabarık ve evet, bir şekilde "istanbul'da ekim" sezonunun açıldığı ay.

son yıllarda filmekimi, idans ve akbank caz üç büyük etkinlik olarak çakışan tarihleriyle ekim günlerimizi koşuşturmaya dönüştürüyorlar. bu sene onlara suç ve ceza filmleri festivali ve beden müziği festivali eklendi. ayrıca; iksv'nin istanbul tasarım bienali, mimarlar odası'nın mimarlık ve kent şenliği de var; bir sürü sergi de cabası; şimdilik en merak ettiğim akm hakkında salt'ta açılanı... borusan filarmoni de sezon açılışını ekim içinde yapacak; cemal reşit rey konser salonu'ndan şimdilik tık yok, yakındır programının açıklanması..

idans ve akbank caz bu sene birbirinden vaatkar etkinliklerle donatmışlar festivallerini. çakışmalar can ve cep yakacak. idans'ın teshigawara'sını haliç'te izledikten sonra garaj'da maalouf'a yetişilmeye çalışılacak..
neyseki, beden müziği festivali'nin fransız kültür'deki gösteri programı "karşılaşmalar"dan çıkıp, idans ile akbank caz'ın garaj'daki ortak projesi aydın teker imzalı "db-II-base"ye yetişmek pek zorlamayacak..
filmekimi'nden veya suç ve ceza filmleri'nden sonra bir akbank caz veya idans etkinliğiyle gün geceye dönecek..
bedenlerimiz oradan oraya koşuştururken yorulacak, kesin! ama zihnimiz çalışacak; izlenimler üstü üste yığılacak; düşüneceğiz, karşılaştıracağız, tarışacağız..

ekim'in ilk yarısında çoğunu heyecanla beklediğim etkinlik arasından ikisi benim için ayrıca öne çıkıyor: idans'ta sidi larbi cherkaoui, akram khan, russell maliphant ve kendi koreograifisinde dans edecek olan aakash odedra'nın "rising" adlı gösterisi ve akbank caz'da içlerinde lars danielsson ve nils landgren'in de bulunduğu isveç'in birbirinden mükemmel müzisyenlerinin aynı sahnede beraber müzik yapacakları "the ACT jubilee night".

3 Temmuz 2012 Salı

TEB oyun, yaz 2012 / 14. sayı



Başyazı / Üstün Akmen
Editör yazısı / Tijen Savaşkan

İNCELEME
Tiyatroda Cinsellik / Sevda Şener

SÖYLEŞİ
Uluslararası Tiyatro Festivali üzerine Zehra İpşiroğluyla söyleşi / Tijen Savaşkan

ELEŞTİRİ
18. İstanbul Tiyatro Festivali'nin yabancıları / Üstün Akmen

DANS/PERFORMANS
Festival'den dans notları / Kerem Özel

İNCELEME
Ergun Köknar'a mektup: To Be Or Not To Be / Atila Alpöge

İZLENİM
Şehrin çocuklarıyla büyüyen festival / Nalân Özübek

ELEŞTİRİ
Gergedan(lar) / Hasan Anamur
Antonius ile Kleopatra'nın Aşkı Oyun Atölyesi'nde / Metin Boran

DOSYA
Devlet Tiyatroları kültürel bir gereksinimdir / Özdemir Nutku
Tiyatronun turşusunu kim kuracak / Üstün Akmen
Ödenekli tiyatrolarda son gelişmeler ve beklentiler
Özelleştirmede ABD modeli / Mehmet Fuat Ulus
İştisan teslim olmuyor

ANISINA
Gerçek bir aydını yitirdik / Metin Boran
Cüneyt'le Aksanat'lı yıllar / Tilbe Saran
Bir zamanlarki gençlik festivalleri / Cüneyt Türel
Kardeşim Cüneyt / Metin Deniz
Cüneyt'le "El ele" son sahne yolculuğumuz / Başar Sabuncu

SERGİ
Devlet Operaları Afişleri (1941-2011) Sergisi / Osman Şengezer

ÖDÜLLER
Ekip, Çek Cumhuriyeti'nden Büyük Ödül'le döndü
TEB Ödülleri
Gülriz Sururi'nin ÇYDD Ödül Töreni'ndeki konuşması

20 Mayıs 2012 Pazar

üç faz / aydın teker



aydın teker’in “üç faz”ı yerden yükseltilmiş, dolayısıyla “tanımlanmış”, yaklaşık 7x7 m’lik kare bir platformda sahneleniyor. yapıt üç bölümden oluşuyor, iki kadın dansçı ve yedi beyaz pano içeriyor ve 40 dakika sürüyor.

“üç faz” zihnimde herhangi bir hikaye oluşturmadı; anlamlara kapı açmadı. “üç faz”ı soyut bir tablo gibi algılayarak izledim; iki kadın dansçının platform üzerindeki performansları güçlü görseller olarak yer buldu zihnimde.
örgü örmek gibi kadın olma haliyle birebir örtüşen referanslar bile örme hareketinin kinestetik estetiği bağlamında karşılık buldu bende. aslında geri dönüp üzerinde düşündükçe, iki kadının ilişkisi üzerinden “üç faz” hakkında çok şey söylenebilirmiş gibi geliyor; ama nedense benim “üç faz” ile kurduğum ilişki soyut bağlamda kaldı.

“üç faz”ın her bir fazında; alışageldiğimiz günlük hayat koordinatlarımızı ve nesnelerle, yüzeylerle ve mekanla olan bildik/olağan ilişkimizi altüst eden ve yeniden tanımlayan kompozisyonlardan çok etkilendim.
“(…)” adlı ilk faz’da; örmek eyleminin kinestetik karşılığının sadece ellerde/parmaklarda değil, bütün bedene ve çoğaltılmış olarak pano/masa nesnesine taşınması…
“iki” adlı ikinci faz’da; yer düzlemiyle açılı duran panoda dansçılardan birinin başaşağı konumda hareket etmesi, devamında panonun bir dansçının belden yukarısını diğerinin belden aşağısını keserek, arkası ve önü, aşağısı ve yukarısı mefhumlarını altüst etmesi…
“isimsiz” adlı üçüncü faz’da; yer düzlemiyle açılı panoda bu sefer iki dansçının birden bulunması, pano üzerinde bulundukları konumlara bağlı olarak panonun yer düzlemiyle kurduğu ilişkinin değişmesi ve en sonunda, yapıttaki ilüzyonların en belirgini/dışavurumcusu olarak, üzerinde dansçılardan birinin bulunduğu panonun havada (yerden yukarda, yerden bağımsız) durması…

“üç faz”da aydın teker, seyirciyi tek tarafa oturttuğu halde, sahne/platform üzerinde yeniden ve yeniden tanımladığı mekan koordinatları sayesinde; hiç fark ettirmeden seyirciye dört hatta beş taraflı bir seyir imkanı sunan çok ilginç ve gerçekten yaratıcı bir yapıt. seyirci olarak oturduğunuz konumdan hiç hareket etmeden, size yatay ve düşey koordinatlar boyunca sahne/platform/mekan etrafında “dolaşma” imkanı sunan, her seferinde mekandaki konumunuzu / mekan ile olan ilişkinizi yeniden tanımlamanızı sağlayan bir yapıt.