26 NİSAN

1336 şair francesco petrarch'ın provence'taki ventoux dağına çıkmış; bu tırmanış turistik dağcılığın başlangıcını işaret ediyormuş

1514 kopernik ilk defa satürn'ü gözlemlemiş

1564 william shakespeare vaftiz edilmiş

1904 kisaburō ohara tarafından çizilmiş rusya karşıtı "avrupa ve asya'nın esprili diplomatik atlası" başlıklı propaganda haritası suketarō nishida tarafından tokyo'da yayınlanmış

1912 editörleri wassily kandinsky ve franz marc olan der blaue reiter, piper verlag tarafından yayınlanmış

1954 akira kurosawa'nın yedi samuray filmi gösterime girmiş

2001 yo-yo ma'yı ilk defa istanbul'da dinledim, konseri işsanat'taydı; ma'yı sonrasında 2009, 2011 ve 2014'te olmak üzere üç kere daha istanbul sahnelerinde canlı dinleme şansına erdim

2007 efsanevi rus viyolonsel sanatçısı natalia gutman'ı ilk defa istanbul'da canlı dinledim; ilerleyen yıllarda iki kere daha istanbul'da konserine gittim

2017 philip glass'ın 80. yaşını kutlama konserinde nicolas horvath aksanat'ta konser verdi; arkadaşlarım ayşe ve gizem'le konserdeydik, sonrasında horvath'tan imza aldık

rus çınarı

natalia gutman bu akşam bir kez daha istanbul'daydı. boğaziçi üniversitesi'nin albert long salonu'na oğlu alexandr kagan ve gökhan aybulus ile konuk oldu.

hep duyarız, müzisyenler kendi aralarında toplandıkları akşamlarda sohbetin yanısıra beraber müzik yaparlar, ikililer, üçlüler, dörtlüler çalarlar diye. bu akşam da albert long salonu'nda öyle samimi, sıcak bir atmosfer vardı. sandalye düzenini bile sanatçıların kendileri yaptılar.

konser brahms'ın keman sonatı ile başladı, mendelssohn'nun üçlüsü ile devam edildi, aradan sonra schumann'dan çalınan viyolonsel-piyano için üç fanteziden sonra şostakoviç'in üçlüsüyle noktalandı; uzun, doyurucu ve keyifli bir konserdi. yazık ki tıklım tıklım dolu değildi!

natalia gutman'ın son üç yılda istanbul'da verdiği dördüncü konserdi bu akşamki. ilk ikisinde farklı orkestralarla şostakoviç'in 1. viyolonsel konçertosu'nu çalmıştı. hatta ikinci konser için kendisinin şostakoviç'in 2. viyolonsel konçertosunu önerdiğini (bu sayede istanbul seyircisine açtığı bir parantezi kapatmak istemiş), ancak önerisinin orkestra yönetimi tarafından kabul edilmemesini üzüntüyle karşıladığını belirtmişti bir röportajında.

geçen sezon da işsanat'a gelmişti; yanında kendi çalgılarında usta olan rus arkadaşları vardı: bashmet, tretjakov ve lobanov. unutulmaz bir brahms akşamı yapmışlardı. konser sonrasında kuliste işsanat'ı kastederek "buranın akustiği pek de iyi değil, di mi" diye yakınırken bir sene önce akbank oda orkestrası ile konser verdiği cemal reşit rey konser salonu için "belediyenin bir salonu vardı, oranın akustiği buradan daha iyiydi, burada sesler dağılıyor" yorumunu yapmıştı. acaba albert long'u nasıl buldu?..

bir istanbullu cello-sever olarak aralık sonlarına doğru crr'de efe baltacıgil'i, şubat başında da işsanat'ta yo-yo ma'yı kaçırmayacağım.