"kontakhof"un herhangi bir versiyonunu dördüncü seyredişim. "kontakhof" pina bausch'un yurtdışında seyrettiğim ilk gösterisiydi, 2002 haziranında; o haziranda anlatacağım hikaye. bu akşam seyrettiğim ise, dördü arasında sonuncusuydu. yunanistan devlet/ulusal tiyatrosu yapımı olan bu yorumu da diğerleri kadar sevdim. atina'da ulusal tiyatronun amiral gemisi olan ziller binasındaki tarihi salonda bir gösteri seyretmek yıllardır peşinde koşup gerçekleştiremediğim bir isteğimdi; kısmetin bir pina bausch yapıtına denk gelmesi, ve ayrıca bu yapıtı altı arkadaşımla birlikte seyretmiş olmaktan çok mutlu oldum. emre, hang, gizem, ayşe, özlem ve aylin benimle bu deneyimi paylaştılar. emre, ara dahil üç saatlik gösterinin ikinci yarısına kalmadı. gizem ile ayşe'yle araya çıktık, kapı önünde onlar sigara içerken, prosecco ve mevya gazozu içtik. gizem çok etkilendiğini hatta gözlerinden yaşlar geldiğini söyledi. ayşe de pina'nın zamanlamalarının öneminden bahsetti. çıkışta, özlem ile aylin de, zaten kayıttan bildikleri ama ilk defa canlı seyrettikleri gösteriden çok etkilendiklerini söylediler. hang yorgun olduğu için fikrini söylemedi. ben ise, yine bulutlardaydım; pina bausch vakfı'nın ortaklığında, josephine ann endicott, daphnis kokkinos, scott jennings ve anne martin'in süpervizörlüğünde gerçekleştirilen yapım hem kast seçimi hem de sahneleme açısından çok başarılıydı. senografinin ziller'in sahnesine tam sığamıyor oluşu, sol kısmının görüş alanının dışında kalması da ayrıca ilginç bir deneyim yaşattı bana.
şimdiye kadar hiç bu kadar kalabalık bir arkadaş grubuyla yurtdışında bir pina bausch yapıtı seyretmemiştim. bu da bunun ilki oldu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder