18 AĞUSTOS

1934, cumhuriyet

1958 vladimir nabokov'un lolita romanı yayınlanmış

1990 sezen aksu'yu ilk defa konserde seyrettim, rumelihisarı'nda

2009 ayla erduran'ın solist olduğu cem mansur'un yönettiği ulusal gençlik orkestrası konserini topkapı sarayı birinci avlusu'nda seyrettim

2014 rus kozmonotlar, peru'ya ait küçük araştırma uydusunu başarıyla çalıştırdı; artemyev ve skvortsov'un altı saatten fazla sürmesi beklenen şimdiye kadarki en uzun uzay yürüyüşünde rus ve perulu öğrencilerin ortaklaşa geliştirdiği nanosatellite programı da başlatıldı

27 MART

1952 gene kelly ile stanley donen'in yönettikleri singing' in the rain filmi gösterime girmiş

1961 viyana'da toplanan 9. uluslararası tiyatro enstitüsü dünya kongresi'nde 27 mart, dünya tiyatro günü olarak ilan edilmiş

1963 luchino visconti'nin il gattopardo filmi gösterime girmiş

1973 marlon brando oscar-akademi ödüllerinde the godfather filmindeki rolüyle aldığı en iyi erkek oyuncu ödülünü, yerli amerikalıların hollywood tarafından filmlerde gösterilme şeklini protesto ederek red etti

1985 ayla erduran'ı ilk defa konserde dinledim; konser atatürk kültür merkezi konser salonu'ndaydı, ona cem mansur yönetimindeki istanbul filarmoni oda orkestrası eşlik ediyordu

"inşallah" daha nice "mutlu" konserlere...

salı akşamı babylon'da renaud garcia-fons solo kontrabasıyla uçurdu bizleri, çarşamba akşamı da martha argerich ve arkadaşları albert long hall'de.
arka arkaya unutulmaz iki konser!

"travelling bass" adlı solo konser performansıyla babylon'daydı garcia-fons.
basın tellerinde gezinen maharetli parmakları bizleri uzak-yakın coğrafyalarda dolaştırdı; afrika tamtamları, kelt ezgileri, hint, ortadoğu, akdeniz tınıları; çoğaldık çoğaldık çoğaldık müzikle...

renaud garcia-fons'un bildiği 1-2 türkçe kelimeden biri "inşallah"; konser sonunda yaptığı iki istek parçasının ardından "yakında tekrar görüşmek üzere" deyip ingilizce, ardından ekledi: "inşallah"...


martha argerich de umarım tekrar gelir istanbul'a. uzun zamandır canlı dinlemek istiyorduk kendisini. albert long gibi sıcak, samimi, seyircisi bilinçli bir salonda olması ilk türkiye-istanbul konserinin hem onun için şans oldu hem de bizim.
iksv getirmiş olsaydı, aya irini'de, ilk 15 sıra davetli, davetlilerin %90'ı sanki ilk defa klasik müzik konserine gelmiş aralarda alkışlar, izlerdik sinirler tepede.

program broşüründeki tabirle "lyda, martha, ömer ve ayla", aralarına lyda'nın seçtiği çinli çellist jing zhao'yu alıp bizlere beethoven'dan başlayıp, franck, chopin ve schumann'a uzanan "masal resimleri" adlı bir müzik ziyafeti çektiler.

arkadaşları hep değişti ama martha argerich konserin başından sonuna piyanonun başındaydı. zarif hareketlerinde biraz heyecanlı olduğu fark ediliyordu; selama çıkarken hep yanındakilerin elini tutmak için küçük küçük hamleler yaptı; önce cellist jing zhao'nun elini tutmaya çalıştı, sonra kızı viyolacı lyda chen-argerich'inkini.

argerich'in chopin-parlak polonez için söylediği "bu yapıt herkesi her zaman mutlu etmiştir" sözü, konserin bütününün üzerimizde bıraktığı duyguyla örtüşüyordu: mutlu olduk!