mehmet kerem özel'in hayata ve sanata dair yaşadıklarını, takip ettiklerini, tanık olduklarını ve izlenimlerini paylaştığı günlüğü. [for english version please visit danzon2017.blogspot.com.tr]
wuppertal vadisi’nin tepelerinden birinde ormanın içinde bir
açıkhava heykel parkı var. pazar günü parkın içindeki, bütünüyle camdan
pavyonda pina bausch’un son dönem yapıtlarında sıklıkla müziklerini kullandığı
şarkıcılardan biri, and dağlarından perulu susanna baca’nın konseri vardı.
çıplak ayakları, somon rengi ipek-şifon elbisesi, zarif
tavırları ve yumuşacık sesiyle 70’lik susanna baca ormanda bir su perisi
gibiydi.
kendisine gitar, perküsyon, keman ve basla eşlik eden dört
kişilik müzisyen ekibiyle susanna baca 90 dakika boyunca hiç oturmadan, hatta
bazı şarkılarda dans ederek bizleri kendisine hayran bıraktı.
PINA40 jübile sezonu kapsamındaki konserde susanna baca
doğal olarak pina bausch’u da andı. brezilya esinli “agua” yapıtında bausch’un
kullandığı “de los amores” adlı şarkısından önce, salonda bausch dansçılarından
olup olmadığını sordu ve onları dansa davet etti. bu haftasonu bausch
dansçılarının gösterisi olmadığı için, çoğu konserdeydi zaten. “agua”da “de los
amores” ile solosu olan julie shanahan gündelik kıyafet içinde, bütün
doğallığıyla ve kısıtlı hareket alanına rağmen oldukça etkileyici bir
performans sundu. doğaçlama yapan bir dansçıyı canlı müzik eşliğinde,doğal atmosfer içinde ve el uzatma
mesafesinde izlemek büyük bir keyifti.
