mehmet kerem özel'in hayata ve sanata dair yaşadıklarını, takip ettiklerini, tanık olduklarını ve izlenimlerini paylaştığı günlüğü. [for english version please visit danzon2017.blogspot.com.tr]
1948 ilk defa bir opera naklen televizyonda yayınlanmış; new york metropolitan operası'ndan verdi'nin othello'su
1990 william shakespeare'in kral lear oyununun en etkileyici yorumlarından birini seyrettim; istanbul şehir tiyatroları yapımını ışıl kasapoğlu yönetiyordu, erol keskin, cüneyt türel, tilbe saran, betül arım, hüseyin köroğlu, burçin oraloğlu, kamran usluer, şükrü türen, mustafa alabora ve hakan pişkin oynuyorlardı
2004 ismael ivo'nun naked hamlet adlı yapıtını crr dans tiyatrosu yapımı olarak cemal reşit rey konser salonu'nda seyrettim
2013 bu ve devamındaki iki akşam pina bausch'un 1980 adlı yapıtını wuppertal'de barmen operası'nda seyrettim
2013 gösteriden sonra wuppertal'de cafe ada'da uhuhboo project konserine gittim
2017 istanbul bomonti babylon'da michelle gurevich konserine gittim
2019 bu ve ertesi akşam dimitris papaioannou'nun the great tamer gösterisinin dünyadaki son gösterimlerini atina'da megaron'un büyük salonunda seyrettim
uhuhboo project’in müziklerini ya chan-wook park’ın
“sympathy for mr. vegeneance” adlı filminden hatırlarsınız, ya da pina
bausch’un yapıtlarından. bir çoğunun yanısıra “nefes” de uhuhboo project’in
müziklerinin duyulduğu bausch yapıtlarından biridir.
yıllarca albümlerini bulmak için uğraşmıştım; amsterdam’da bir sürü ikinci el müzik dükkanına rastlayınca, bunlardan birinde mutlaka vardır diye umarak
sormadığım yer kalmamıştı; çoğu rock müziği üzerine uzmanlaşmış,
eski-yeni tıklım tıkış cd-albüm-longplay satan dükkanlardı bunlar, ama ben
“uhuhboo project” deyince, herkes garip garip bakıyordu; dalga geçtiğimi veya büyü yaptığımı zannediyorlardı herhalde..
en sonunda, güney kore bazlı bir internet sitesinden elden
düşme bir “sympathy for mr. vegeneance – soundtrack” albümlerini bulmuş,
getirtmiştim.
filmden hayal meyal hatırladığım, özellikle pina bausch’un
yapıtlarında duyarak hafızamın tazelendiği iki şarkı bu albümdeydi. muradıma
ermiştim.
uhuhboo project'in solistinin sesini ve gırtlağını kullanışı ve sözleri deforme ediş
şekli biraz bizim duman’ı andırıyor. şarkılarının tonları karanlık, tekinsiz, koyu,
kasvetli.
güney koreli bir indie rock grubunu herhangi bir şekilde, herhangi
bir yerde canlı izlemeyi hayal etmeyi bile düşünmezken, PINA40 kapsamında wuppertal’e
geleceklerini öğrenince çok sevindim tabii ki. 26 kasım'da varşova'da da konserleri varmış meğerse; hem de tr warszawa'nın salonunda..
konserin geç başlayacağını,
bitiş saatinde köln’e dönüş treninin olmayacağını bildiğim için şehrin içinde
ucuz bir otele yerleştim.
yağmurlu fırtınalı bir akşamda önce barmen operası’nda üç
saat 45 dakika süren devasa bausch yapıtı “1980 – ein stück von pina bausch”,
ardından bir taksiyle ver elini şehrin çok-kültürlü-mekanı café ada.
tanztheater wuppertal’in seoul gezisine adanmış “seoultrip: koreaabend”
başlıklı uzun akşamın video gösterimi ve söyleşi kısımlarını “1980” yüzünden
kaçırmıştım ama ilk kısım uzadığı için konser bölümü gecikmişti; bu sayede
önce geleneksel topluluk gong myoung, ardından da ayrıksı uhuhboo project’i
dinleyebildim.
uhuhboo project geceyarısına doğru sahneye çıktı; café
ada’nın salonu o saate kadar yavaş yavaş boşalmış,
ağırlıklı olarak dansçılardan ve tanztheater wuppertal çalışanlarından oluşan seyirci topluluğu heyecanını yitirmemişti; çılgın uhuhboo
project de seyircinin enerjisini aldı ve kolay kolay unutamayacağım, iki saat
süren müthiş bir konser verdi.