doğa filmlerim

deruzu uzâra, akira kurosawa (1975)


urga, nikita mikhalkov (1991)


le peuple migrateur, jacques perrin & jacques cluzaud (2001)


avatar, james cameron (2009)


wo die grünen ameisen trauemen, werner herzog (1984)


koyaanisqatsi, godfrey reggio (1983)

21.yüzyılın sineması start aldı: "avatar"

"avatar" muhteşem bir film! pandora adlı dünyanın tasarımı o kadar güzel ki, filmde ağladım. evet, ağladım; öyle "duygu yüklü" olan sahnelerde değil, basit sıradan, pandora'daki yaşamı gösteren sahnelerde, çünkü yaratılan dünya o kadar insancıl, o kadar büyüleyici, o kadar güzeldi ki!

bana göre; sanat (sanatın her türü, ister edebiyat olsun, ister tiyatro isterse sinema) iyi yapılırsa iki şeyi çok iyi anlatır: 1- insana dair duyguları, 2- hayalgücü geniş dünyaları. "avatar" bunlardan ikincisini çok iyi, çok ustaca yapan bir film.
hikayesi fazlaca tanıdık, müzikleri fazlaca titanicvari, oyunculuğu çok parlak olmayabilir ancak teknolojik olarak bakıldığında, bana kalırsa, 21. yüzyılın sineması "avatar" ile başladı.
filmde "inanılmaz" bir dünya yaratılmış, ama sanki james cameron gitmiş filmi amazonlarda çekmiş kadar "gerçek"; pandora'nın hiç bir sırıtan tarafı yok. bir de; o kadar özenli, o kadar üzerinde düşünülmüş ve o kadar güzel ki, hayran olmamak mümkün değil.

tabii; yeşil'i, ağaçları, suyu (türkuaz rengini) çok seven biri olarak pandora'ya çarpılmam kaçınılmazdı.
ayrıca film, amerika birleşik devletleri'nin ırak'ı işgal etmesinin alegorisini ve eleştirisini, taşları o kadar yerli yerine oturtarak yapıyor ki, james cameron'a helal olsun! ekolojik duyarlılık da cabası!
gişeye oynayan amerikan yapımı fantastik bir film ancak bu kadar hayalgücünü zorlayıp, güncelin nabzını bu kadar isabetli tutabilir.
kopenhag'da günlerdir toplanıp da, elle tutulur hiç bir karar alamayan devlet başkanlarına bu filmi izletmek lazımdı!